
ရှေးရှေးတုန်းက၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် သဉ္ဇယမည်သော မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်တော်မူခဲ့သည်။ သဉ္ဇယမင်းသားသည် အလွန်တော်လည်းတော်သည်။ ပြည်သူပြည်သားတို့၏ အကျိုးကို အစဉ်အမြဲရှေးရှုံးတော်မူသည်။ ဥစ္စာကြွယ်ဝချမ်းသာသော်လည်း မာန်မာနမရှိ။ သနားကြင်နာတတ်သည်။ တရားမျှတစွာ နန်းစံတော်မူသည်။ ထိုမင်းသား၏ ရင်ခွင်ပိုက်သမီးတော်မှာ သုမိတ္ထာ မင်းသမီးဖြစ်သည်။ သုမိတ္ထာမင်းသမီးသည် ဖခင်၏ဂုဏ်ကို ထပ်တူယူကာ အလွန်လှပသည်။ အလွန်လိမ္မာရေးချွန်သည်။ မင်းသမီးသည် နန်းတော်အတွင်းရှိ ကစားကွင်းတွင် မကြာခဏဆိုသလို လေလွင့်နေလေ့ရှိသည်။ ထိုကစားကွင်းတွင် ဥယျာဉ်မှူးကြီးတစ်ယောက် ရှိသည်။ သူ၏နာမည်မှာ ကဏ္ဍကဖြစ်သည်။ ကဏ္ဍကသည် မင်းသမီး၏ နန်းတော်အနီးတွင် နေထိုင်ပြီး ဥယျာဉ်တော်ကို စောင့်ရှောက်သည်။ သူသည် အလွန်သစ္စာရှိပြီး အလုပ်ကို ကြိုးစားသူဖြစ်သည်။
တစ်နေ့သောအခါ၊ သဉ္ဇယမင်းသားသည် နန်းတော်သို့ အလည်အပတ်ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုစဉ် ဥယျာဉ်တော်တွင် ကစားနေသော သုမိတ္ထာမင်းသမီးနှင့် ဥယျာဉ်မှူးကြီး ကဏ္ဍကတို့အား တွေ့မြင်တော်မူသည်။ မင်းသားသည် ကဏ္ဍကအား "အို ကဏ္ဍက၊ မင်းသည် ဤဥယျာဉ်တော်ကို မည်မျှကြာမျှ စောင့်ရှောက်ခဲ့ပြီနည်း" ဟု မေးတော်မူသည်။ ကဏ္ဍကသည် မင်းသားအား ဦးခိုက် ရှိခိုးလျက် "အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် ဤဥယျာဉ်တော်ကို ငယ်စဉ်ကတည်းက စောင့်ရှောက်လာခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိပါပြီ။ အရှင်မင်းကြီး၏ ဖခင်မင်းကြီး၏ လက်ထက်တော်ကတည်းကပင် ကျွန်ုပ်၏ဘိုးဘေးများက ဤဥယျာဉ်တော်ကို စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြပါသည်။ ကျွန်ုပ်လည်း ထိုတာဝန်ကို ဆက်လက်ထမ်းဆောင်နေပါသည်။" ဟု လျှောက်ထားသည်။
သဉ္ဇယမင်းသားသည် ကဏ္ဍက၏ စကားကို ကြားတော်မူပြီးနောက် အလွန်ကြည်နူး ဝမ်းမြောက်တော်မူသည်။ "ကဏ္ဍက၊ မင်း၏ သစ္စာစောင့်သိမှုနှင့် ကြိုးစားမှုကို ငါအသိအမှတ်ပြုပါသည်။ မင်း၏ သမီးမှာ မည်သည့် အမည်ရှိသနည်း။" ဟု ထပ်မံမေးတော်မူသည်။ ကဏ္ဍကသည် အနည်းငယ် တွေဝေသွားသည်။ သူ၏သမီးမှာ မဟာဒေဝီ ဟုခေါ်သည်။ သို့သော် ဤအမည်ကို မင်းကြီးအား မ sägaရဲ။ သူက "အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်၏ သမီးမှာ မဟာဒေဝီ ဟု ခေါ်ပါသည်။ သို့သော် အခြားသူများ မခေါ်ဝေါ်ပါ။ ကျွန်ုပ်ကမူ 'အလင်း' ဟု ချစ်စနိုး ခေါ်ပါသည်။" ဟု လျှောက်ထားသည်။
သဉ္ဇယမင်းသားသည် ကဏ္ဍက၏ စကားကို ကြားတော်မူပြီးနောက် တုန်လှုပ် သွားသည်။ "အလင်း ဟု ခေါ်သလော။ မင်း၏သမီးမှာ အလင်း ဟု ခေါ်သလော။" ဟု အံ့သြစွာ မေးတော်မူသည်။ ထိုအချိန်တွင် သုမိတ္ထာမင်းသမီးသည် ကဏ္ဍက၏ အနီးသို့ ပြေးလာသည်။ "ဖခင်၊ မင်းကြီး ဘာပြောနေပါသနည်း။" ဟု မေးသည်။ ကဏ္ဍကသည် အလွန်စိုးရိမ် သွားသည်။ သူ၏သမီးမှာ မင်းကြီး၏ စကားကို မည်သို့ နားလည်မည်ကို မသိ။
သဉ္ဇယမင်းသားသည် သုမိတ္ထာမင်းသမီးအား ငေးစိုက်ကြည့်တော်မူသည်။ မင်းသမီး၏ မျက်နှာမှာ လင်းလက်နေသည်။ "သုမိတ္ထာ၊ မင်း၏ဖခင်၏ အမည်မှာ ကဏ္ဍက ဖြစ်သည်။ သူ၏သမီးမှာ အလင်း ဟု ခေါ်သည်။" ဟု မင်းသားက မိန့်တော်မူသည်။ သုမိတ္ထာမင်းသမီးသည် အလွန်အံ့သြ သွားသည်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်၏ ဖခင်၏ အမည်မှာ ကဏ္ဍက ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ အမည်မှာ မဟာဒေဝီ ဖြစ်ပါသည်။ မင်းကြီး အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ မိန့်တော်မူပါသနည်း။" ဟု မေးသည်။
သဉ္ဇယမင်းသားသည် အလွန်စိတ်မကောင်း ဖြစ်တော်မူသည်။ "အို သုမိတ္ထာ၊ မင်း၏ ဖခင်သည် မင်းအား မဟာဒေဝီ ဟု ခေါ်သော်လည်း မင်း၏ နာမည်ရင်းမှာ အလင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအမည်ကို ငါကြားဖူးသည်။" ဟု မိန့်တော်မူသည်။ သုမိတ္ထာမင်းသမီးသည် အလွန်ရှက် သွားသည်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်၏ ဖခင် မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်၏ နာမည်မှာ မဟာဒေဝီ ဖြစ်ပါသည်။" ဟု ပြန်လည် လျှောက်ထားသည်။
ထိုအချိန်တွင် ကဏ္ဍကသည် အလွန်ကြောက်ရွံ့ သွားသည်။ သူ၏ မှားယွင်းသော စကားကြောင့် မင်းသမီးနှင့် မင်းကြီးတို့ အကြား အငြင်းပွားမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူသည် မင်းကြီးအား ဦးခိုက် ရှိခိုးလျက် "အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ် တောင်းပန်ပါသည်။ ကျွန်ုပ် မှားယွင်းစွာ လျှောက်ထားမိပါပြီ။ ကျွန်ုပ်၏ သမီး၏ နာမည်မှာ မဟာဒေဝီ ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်ကမူ 'အလင်း' ဟု ချစ်စနိုး ခေါ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ သမီးမှာ ကျွန်ုပ်အား အလွန်ချစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ် ခေါ်သော အမည်ကို သူမ မငြင်းပါ။" ဟု လျှောက်ထားသည်။
သဉ္ဇယမင်းသားသည် ကဏ္ဍက၏ စကားကို ကြားတော်မူပြီးနောက် အလွန်သဘောကျ ဝမ်းမြောက်တော်မူသည်။ "ကဏ္ဍက၊ မင်း၏ သမီးအပေါ် ထားရှိသော မေတ္တာသည် အလွန်ကြီးမားလှသည်။ ငါသည် ထိုအကြောင်းကို နားလည်ပါသည်။ သို့သော် အမည်သည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ မင်း၏ သမီးမှာ မင်း၏ နာမည်ရင်းကို မသိရ။ ၎င်းမှာ အလွန်ဆိုးရွားလှသည်။" ဟု မိန့်တော်မူသည်။
သုမိတ္ထာမင်းသမီးသည် ဖခင်၏ စကားကို ကြားတော်မူပြီးနောက် အလွန်စိတ်ဆိုး သွားသည်။ "ဖခင်၊ မင်းကြီး ပြောတာ မှန်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ နာမည်ကို ကျွန်ုပ် မသိပါ။ ကျွန်ုပ်၏ ဖခင်က မည်သည့် အမည်ကို မပြောပါ။ ကျွန်ုပ်က မေးတိုင်း သူက 'အလင်း' ဟု ခေါ်သည်။" ဟု ဖခင်အား စွပ်စွဲသည်။
ကဏ္ဍကသည် အလွန်စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် သမီးအား လိမ်ညာခဲ့သည်ကို ဝန်ခံရတော့မည်။ သူသည် မင်းကြီးအား ဦးခိုက် ရှိခိုးလျက် "အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ် ဝန်ခံပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သမီးအား အလွန်ချစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ ဘဝတွင် အလင်းတရားကို မရရှိခဲ့။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ သမီးအား 'အလင်း' ဟု ခေါ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ် မသိသော အလင်းကို သူမ သိစေလိုသည်။" ဟု လျှောက်ထားသည်။
သဉ္ဇယမင်းသားသည် ကဏ္ဍက၏ စကားကို ကြားတော်မူပြီးနောက် အလွန်ကြည်နူး ဝမ်းမြောက်တော်မူသည်။ "ကဏ္ဍက၊ မင်း၏ စိတ်ဓာတ်မှာ အလွန်မြင့်မြတ်လှသည်။ မင်းသည် မသိသော အလင်းကို သမီး သိစေလိုသည်မှာ အလွန်ကောင်းလှသည်။ ငါသည် မင်း၏ စိတ်ဓာတ်ကို အသိအမှတ်ပြုသည်။" ဟု မိန့်တော်မူသည်။
ထို့နောက် သဉ္ဇယမင်းသားသည် သုမိတ္ထာမင်းသမီးအား မိန့်တော်မူသည်။ "သုမိတ္ထာ၊ မင်း၏ဖခင်သည် မင်းအား အလွန်ချစ်ပါသည်။ ထိုကြောင့် မင်းအား အလင်းတရားကို ပေးလိုသည်။ မင်း၏ နာမည်ရင်းမှာ မဟာဒေဝီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် မင်း၏ ဖခင်က မင်းအား 'အလင်း' ဟု ခေါ်သည်။ မင်းသည် ထိုအမည်ကို မငြင်းသင့်။" ဟု မိန့်တော်မူသည်။
သုမိတ္ထာမင်းသမီးသည် မင်းကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူပြီးနောက် အလွန်နားလည် သွားသည်။ သူမသည် ဖခင်၏ စိတ်ဓာတ်ကို သိမြင်တော်မူသည်။ သူမသည် ဖခင်အား ခွင့်လွှတ်သည်။ "ဖခင်၊ ကျွန်ုပ် မင်းအား ခွင့်လွှတ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ် မင်းအား နားလည်ပါသည်။ ကျွန်ုပ် မင်းအား ချစ်ပါသည်။" ဟု ပြောသည်။
ကဏ္ဍကသည် သမီး၏ စကားကို ကြားတော်မူပြီးနောက် အလွန်ဝမ်းမြောက် သွားသည်။ သူသည် သမီးအား ဖက်နမ်းသည်။ သဉ္ဇယမင်းသားသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်တော်မူပြီးနောက် အလွန်ကြည်နူး ဝမ်းမြောက်တော်မူသည်။ "ဤနေ့မှ စ၍ မင်း၏ သမီးကို မဟာဒေဝီ ဟု ခေါ်မည်။ သို့သော် မင်း၏ ဖခင်က မင်းအား 'အလင်း' ဟု ခေါ်မည်။ မင်းသည် ထိုအမည်ကို လက်ခံမည်။" ဟု မိန့်တော်မူသည်။
ထိုအချိန်မှ စ၍ သုမိတ္ထာမင်းသမီးသည် မင်းကြီးနှင့် အခြားသူများ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မဟာဒေဝီ ဟု ခေါ်သည်။ သို့သော် ကဏ္ဍကသည် သမီးအား 'အလင်း' ဟု ခေါ်သည်။ သုမိတ္ထာမင်းသမီးသည် ထိုအမည်ကို လက်ခံသည်။ အလွန်ပျော်ရွှင် စွာ နေထိုင်သည်။
ဤဇာတ်တော်၏ အဆုံးတွင်၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် အလွန်အရေးကြီးသော သင်ခန်းစာတစ်ခုကို သင်ကြားပေးတော်မူသည်။ အမည်သည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ သို့သော် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် နားလည်မှုသည် အမည်ထက် အရေးကြီးသည်။ မိဘများသည် သားသမီးတို့အား အလင်းတရားကို ပေးလိုသည်။ သားသမီးများသည် မိဘတို့၏ အချစ်ကို နားလည်သင့်သည်။
ဤဇာတ်တော်၏ အဆုံးတွင်၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် အလွန်အရေးကြီးသော သင်ခန်းစာတစ်ခုကို သင်ကြားပေးတော်မူသည်။ အမည်သည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ သို့သော် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် နားလည်မှုသည် အမည်ထက် အရေးကြီးသည်။ မိဘများသည် သားသမီးတို့အား အလင်းတရားကို ပေးလိုသည်။ သားသမီးများသည် မိဘတို့၏ အချစ်ကို နားလည်သင့်သည်။
— In-Article Ad —
သူတစ်ပါးကို အကျိုးအမြတ်မမျှော်ကိုးဘဲ ကူညီခြင်းသည် တည်မြဲသော မိတ်ဆွေဖြစ်ခြင်းနှင့် စစ်မှန်သော ပျော်ရွှင်ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်။
ပါရမီ: ဘုရားလောင်းတော်သည် ပါရမီတော်ကို ဖြည့်ကျင့်တော်မူသည်။ သတ္တဝါတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ကယ်တင်ရာ၌ မေတ္တာပါရမီတော်နှင့် ကြုံတွေ့ရသော အရေးအခင်းများကို ဉာဏ်ပညာဖြင့် ဖြေရှင်းရာ၌ ပညာပါရမီတော်ကို ဖြည့်ကျင့်တော်မူသည်။
— Ad Space (728x90) —
432Navakanipātaမဟာဂေါဝိန္ဒဇာတ် ရှေးရှေးတုန်းက ဗာရာဏသီပြည်ကို စိုးစံတော်မူတဲ့ မဟာကမ္ပနမင်းကြီးဟာ အလွန်သနားကြင်...
💡 စေတနာ၊ ကရုဏာနှင့် မကောင်းမှုကို ရင်ဆိုင်ရဲသော သတ္တိတို့သည် မိမိကိုယ်တိုင် အန္တရာယ်ကြုံတွေ့ရသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကျိုးနှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးကို ဆောင်ကြဉ်းပေးလိမ့်မည်။ မှန်ကန်ခြင်းနှင့် ကျင့်ဝတ်တရားကို စွဲမြဲစွာ လိုက်နာခြင်းသည် စစ်မှန်သော တိုးတက်မှုနှင့် သာယာဝပြောရေးသို့ ဦးတည်သော လမ်းခရီး ဖြစ်သည်။
318Catukkanipātaသုနကဇာတ်ရှေးရှေးတုန်းက မဂဓတိုင်းပြည်တွင် သုနက မည်သော ခွေးတစ်ကောင် ရှိခဲ့သည်။ ထိုခွေးကား အလွန်ဆင်းရဲန...
💡 သစ္စာစောင့်သိမှုနှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိသည် အခက်အခဲကို ကျော်လွှားစေသည်။
295Tikanipātaမင်းသားနဲ့ သိကြားမင်း အကြောင်းရှေးတုန်းက သာဝတ္ထိပြည်မှာ အလွန်တရားမျှတတဲ့ မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မူပါတယ...
💡 ပညာသည် တန်ဖိုးအကြီးဆုံးသော ရတနာဖြစ်ပြီး၊ မည်သည့် အယောင်ဆောင်မှု ကိုမဆို သိရှိနိုင်စွမ်း ရှိသည်။
376Chakkanipātaနွားနှင့် ခြင်္သေ့ ရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက မြတ်စွာဘုရားသည် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်တွင်...
💡 သတ္တိနှင့် အေးဆေးတည်ငြိမ်မှုသည် အန္တရာယ်မှ ကာကွယ်ပေးပြီး ဘဝကို အောင်မြင်စေသည်။
383Chakkanipātaနိဒါန်း ဤဇာတ်တော်သည် ဘုရားရှင် ကိုယ်တော်တိုင် ဟောကြားတော်မူခဲ့သော ပဉ္စကုဋေက ဇာတ်တော် ဖြစ်သည်။ ဘုရားရ...
💡 ပစ္စည်းဥစ္စာကို အလွန်စွဲလမ်းခြင်းသည် ဝမ်းနည်းခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။ ပစ္စည်းဥစ္စာကို အလွန်တန်ဖိုးမထားသင့်။
360Pañcakanipātaမဟာပိပ္ဖလိယဝဂ် ဘုရားအလောင်းတော်သည် ရှေးဘဝတစ်ခု၌ ရွှေအဆင်းရှိသော ငန်းဘဝကို ရခဲ့ဖူးလေသည်။ ထိုငန်းတော်သ...
💡 အကျိုးစီးပွားကို ရှာဖွေရာတွင် အပေါင်းအဖော်ကို မစွန့်ပစ်သင့်။ အချင်းချင်း ကူညီခြင်းသည်သာ မြင့်မြတ်သော အကျင့်ဖြစ်သည်။
— Multiplex Ad —